Yeni Ahit/Matta/13

Vikikaynak, özgür kütüphane
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

1 O gün İsa evden çıktı, deniz kenarında oturdu. 2 Ve yanına öyle büyük kalabalık toplandı ki, kendisi bir kayığa binip oturdu; ve bütün kalabalık kıyıda durdu. 3 Ve İsa onlara mesellerle çok şeyler söyleyerek dedi: İşte, ekinci tohum ekmeğe çıktı; 4 ve ekerken, bazıları yol kenarına düştü, ve kuşlar gelip onları yediler; 5 ve başkaları toprağı çok olmayan kayalıklar üzerine düştü, ve hemen sürdü, çünkü toprağın derinliği yoktu; 6 ve güneş doğunca yandı, ve kökü olmadığı için kurudu. 7 Ve başkaları dikenler üzerine düştü, dikenler çıkıp onları boğdular; 8 ve başkaları iyi toprak üzerine düştü, bazısı yüz, bazısı altmış, bazısı otuz kat semere verdiler. 9 Kulakları olan işitsin. 10 Ve şakirtler gelip İsaya dediler: Neden onlara mesellerle söylüyorsun? 11 Ve o cevap verip dedi: Göklerin melekûtu sırlarını bilmek size verilmiştir; fakat onlara verilmemiştir. 12 Zira kimin varsa, ona verilecek ve artırılacaktır; fakat kimin yok ise, kendisinde olan da ondan alınacaktır. 13 Bundan dolayı onlara mesellerle söylüyorum; çünkü gördükleri hâlde görmezler, işittikleri hâlde işitmezler, ve anlamazlar. 14 Ve onlar için İşayanın:
"İşittikçe işiteceksiniz de, hiç anlamayacaksınız;
Ve gördükçe göreceksiniz de, hiç seçmeyeceksiniz;
15 Çünkü bu kavmın yüreği kalınlaştı,
Ve kulakları ile ağır işittiler,
Gözlerini de kapadılar;
Olmaya ki, gözleri ile seçeler,
Ve kulakları ile işiteler,
Yürekleri ile de anlayalar,
Ve tekrar döneler de,
Ben onlara şifa vereyim,"
diyen peygamberliği yerine geliyor. 16 Fakat ne mutlu sizin gözlerinize, çünkü görüyorlar; ve sizin kulaklarınıza, zira işitiyorlar. 17 Çünkü doğrusu size derim: Bir çok peygamberler ve salih adamlar gördüğünüz şeyleri görmek dilediler, görmediler; işittiğiniz şeyleri işitmek dilediler, işitmediler. 18 İmdi, ekinci meselini siz dinleyin. 19 Kim melekût sözünü işitir de anlamazsa, şerir gelip onun yüreğinde ekilmiş olanı kapar. Yol kenarına ekilmiş olan budur. 20 Kayalıklar üzerine ekilmiş olan da odur ki, sözü işitir, ve hemen sevinçle alır; 21 fakat kendisinde kök yoktur, ancak bir zaman içindir; ve sözden dolayı sıkıntı ve eza olunca, hemen sürçer. 22 Ve dikenler arasına ekilmiş olan da odur ki, sözü işitir; dünyanın kaygısı, ve zenginliğin aldatıcılığı sözü boğar, ve söz semeresiz olur. 23 İyi toprak üzerine ekilmiş olan da şudur ki, sözü işitir, anlar, ve gerçekten semere verir, bazısı yüz, bazısı altmış, bazısı otuz kat yapar. 24 İsa onların önüne başka bir mesel koyup dedi: Göklerin melekûtu, tarlasına iyi tohum eken bir adama benzer; 25 fakat adamlar uyurken, onun düşmanı gelerek buğdayların arasına delice ekip gitti. 26 Ve ekin büyüyüp semere verdiği zaman, deliceler de göründü. 27 Ve ev sahibinin hizmetçileri gelip ona dediler: Efendi, sen tarlana iyi tohum ekmedin mi? Öyle ise, delice nereden oldu? 28 Ve hizmetçilere: Bunu bir düşman yapmıştır, dedi. Hizmetçiler de ona: Öyle ise, ister misin, gidip onları toplayalım? dediler. 29 Fakat o dedi: Hayır, belki deliceleri toplarken, onlarla beraber buğdayı da sökersiniz. 30 Hasada kadar bırakın, ikisi beraber büyüsün; hasat vaktinde ben orakçılara diyeceğim: Önce deliceleri toplayın, ve yakmak için onları demet yapın; fakat buğdayı ambarıma toplayın. 31 İsa onların önüne başka bir mesel koyup dedi: Göklerin melekûtu, bir adamın alıp tarlasına ektiği bir hardal tanesine benzer, 32 o tane ki, bütün tohumların gerçi en küçüğüdür; fakat büyüyünce, sebzelerden daha büyüktür, ve ağaç olur; şöyle ki, gökün kuşları gelip onun dallarında yerleşirler. 33 İsa onlara başka bir mesel söyledi: Göklerin melekûtu hamur mayasına benzer; bunu bir kadın almış ve üç ölçek un içine, hepsi mayalanıncaya kadar gizlemiştir. 34 İsa bütün bu şeyleri halka mesellerle söyledi; ve onlara meselsiz hiç bir şey söylemezdi; 35 ta ki, peygamber vasıtası ile:
"Ağzımı mesellerle açacağım,
Dünya kurulalıdan beri gizli olan şeyleri beyan edeceğim,"
diye söylenen söz yerine gelsin. 36 O zaman İsa halkı bırakıp eve gitti. Ve şakirtleri ona: Tarlanın deliceleri meselini bize anlat, diyerek geldiler. 37 Ve İsa cevap verip dedi: İyi tohumu eken İnsanoğludur; 38 tarla ise, dünyadır; ve iyi tohum melekûtun oğullarıdır; ve deliceler şeririn oğullarıdır; 39 onları ekmiş olan düşman İblistir; hasat dahi dünyanın sonudur; ve orakçılar meleklerdir. 40 İmdi, delicelerin toplanıp ateşle yakıldığı gibi, dünyanın sonunda da böyle olacaktır. 41 İnsanoğlu meleklerini gönderecektir, ve onlar sürçmeğe sebep olan bütün şeyleri, ve fesat işleyenleri onun melekûtundan toplayacaklar; 42 ve onları fırın ateşine atacaklar; orada ağlayış ve diş gıcırtısı olacaktır. 43 O zaman salihler Babalarının melekûtunda güneş gibi parlayacaklardır. Kulakları olan işitsin. 44 Göklerin melekûtu tarlada saklı bir hazineye benzer. Onu bir adam bulup gizledi; ve sevinçle gitti, bütün varını satıp o tarlayı satın aldı. 45 Yine, göklerin melekûtu güzel inciler arayan bir tacire benzer; 46 ve o, değeri büyük bir inci bularak gitti, bütün varını satıp inciyi satın aldı. 47 Yine, göklerin melekûtu denize atılan ve her çeşitten toplayan bir ağa benzer; 48 dolduğu zaman, onu kıyıya çektiler, ve yere oturup iyileri kaplara koydular, fakat kötüleri dışarı attılar. 49 Dünyanın sonunda böyle olacaktır; melekler gelip kötüleri salihlerin arasından ayıracaklar; 50 onları fırın ateşine atacaklar; orada ağlayış ve diş gıcırtısı olacaktır. 51 Bütün bu şeyleri anladınız mı? Onlar İsaya: Evet, dediler. 52 O da onlara dedi: İmdi göklerin melekûtu kendisine öğretilmiş olan her yazıcı, hazinesinden yeni ve eski şeyler çıkaran ev sahibi adama benzer. 53 Ve vaki oldu ki, İsa bu meselleri bitirince, oradan çekildi. 54 Ve memleketine gelerek onların havrasında öğretti; şöyle ki, onlar şaşıp dediler: Bu adamın bu hikmeti, ve bu kudret işleri nereden? 55 Dülgerin oğlu bu değil mi? Anasının adı Meryem değil mi? Kardeşleri Yakub, Yusuf, Simun, Yahuda değil mi? 56 Bütün kızkardeşleri yanımızda değiller mi? İmdi bu adamın bütün bu şeyleri nereden? 57 Ve onda sürçtüler. İsa da onlara dedi: Bir peygamber kendi memleketinden ve evinden başka yerde itibarsız değildir. 58 Ve İsa, onların imansızlıklarından dolayı, orada çok kudret işleri yapmadı.

Kaynak: Kitab-ı Mukaddes. İstanbul: Kitab-ı Mukaddes Şirketi. 1941  
Telif durumu:

Bu eser, kültürel öneminden ötürü Türkiye Cumhuriyeti'nde kamuya maledilmiştir ya da 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na göre eserin koruma süresi dolmuştur. Kanun'un 27. maddesine göre:

  • Koruma süresi eser sahibinin yaşadığı müddetçe ve ölümünden itibaren 70 yıl devam eder.
  • Sahibinin ölümünden sonra alenileşen (herkesçe bilinir duruma gelen) eserlerde koruma süresi ölüm tarihinden sonra 70 yıldır.
  • 12. maddenin birinci fıkrasındaki hallerde (sahibinin adı belirtilmeyen eserlerde) koruma süresi, eserin aleniyet tarihinden sonra 70 yıldır; meğer ki eser sahibi bu sürenin bitmesinden önce adını açıklamış bulunsun.
  • İlk eser sahibi tüzelkişi ise, koruma süresi aleniyet tarihinden itibaren 70 yıldır.