Kur'an/Nûh Suresi

Vikikaynak sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

1Haberiniz olsun ki biz Nuhu kavmına gönderdik, kavmını inzar et diye, gelmezden evvel onlara bir azâbı elîm. 2Dedi ki: ey kavmım! Haberiniz olsun ben size açık bir nezîrim. 3Şöyle ki Allaha kulluk edin ve ona korunun ve bana itaat eyleyin. 4Günahlarınızdan size mağfiret buyursun ve sizi müsemma bir ecele kadar te'hîr eylesin, muhakkak ki Allahın takdir eylediği ecel gelince te'hîr olunmaz eğer bilse idiniz! 5Dedi ki ya rab! Ben kavmımı gece gündüz da'vet ettim. 6Fakat benim çağırmam onlara firardan başka bir şey artırmadı. 7Ve ben onları mağfiret buyurman için her da'vet ettiğimde onlar parmaklarını kulaklarına tıkadılar ve esvablarına büründüler ve ısrar ettiler ve kibirlendikçe kibirlendiler. 8Sonra ben onları yüksek sesle çağırdım. 9 Sonra hem i'lâm ederek söyledim onlara hem gizli gizli söyledim 10Gelin dedim: rabbınızın mağfiretini isteyin, çünkü, o, mağfireti çok bir gaffardır. 11Bol hayır ile üzerinize semayı salsın. 12Ve size mallar ve oğullarla imdad eylesin ve sizin için Cennetler yapsın, sizin için ırmaklar yapsın. 13Neye siz ummazsınız Allah için bir vakar. 14Yaratmış iken o sizi tavır tavır bu tavra kadar. 15Görmediniz mi nasıl yaratmış Allah yedi Semayı uygun tabaka tabaka? 16Kameri kılmış içlerinde bir nur, güneşi de kılmış bir lâmba. 17Ve Allah yetiştirdi sizi Arzdan nebat tarziyle. 18Sonra sizi onda geri çevirecek ve çıkaracak sizi bir çıkarış daha. 19Ve Allah sizin için Arzı bir sergi yapmıştır. 20Gidesiniz diye ondan geniş geniş yollarda. 21Nuh dedi ki: Yarab! Ma'lûmun onlar bana ısyan ettiler ve malı ve veledi kendisine hasardan başka bir şey arttırmıyan kimsenin ardınca gittiler. 22Ve büyük büyük mekre giriştiler. 23Ve sakın ilâhlarınızı bırakmayın ve sakın bırakmayın ne Veddi, ne Suvâı, ne de Yeğûsü ve Ye'ûku ve Nesri dediler. 24Ve çoğunu şaşırttılar, sen de zalimleri artırma ancak şaşkınlıkca artır. 25Bir çok hatîatlarından dolayı suya boğuldular da ateşe atıldılar ve kendilerine Allahın dûnünden yardımcılar bulamadılar. 26Nuh demişti ki: Yarab, bırakma yeryüzünde kâfirlerden bir deyyar! 27Zira sen onları bırakırsan kullarını yoldan çıkarıyorlar ve nankör, facirden başka da doğurmuyorlar. 28Yarab! Mağfiret buyur bana, ve babama anama, mü'min olarak evime girene ve bütün mü'minîn ve mü'minâta, zalimleri ise artırma ancak helâkça artır.