Münâcât (Cenab Şahabeddin)

Vikikaynak sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Arıyor secdelerde dîdelerim

Her gece pür-sitâre küngürüde

Düşüp üstünde ağlamak dilerim

Söyle ey Tanrı! Dizlerin nerede?


Ta'n ü tecrîm eder mi dâd-ı Hudâ

Küre üstünde, kirlilikle bizi?

Küreyi kim çamurdan etti binâ?

Kim çamurdan yarattı kalbimizi?


Ufk-ı eb'âdı geçmiyor sesimiz

İnleriz gerçi altı bin senedir:

Gök sağır, yer sağır, hevâ dilsiz...

Mücrim-i âciziz biz, ey Kadir.


Doludur afv ile sebû-yı semâ

Cürm ile pür-lekeyse rûy-ı zemin

Aç sebû-yı semâyâ bir mecrâ

Beşeriyyet bütün temizlensin!


Afv ile setr için günahımızı,

Arz-ı me'yûsa Rabbim at elini,

Dinledim altı bin yıl âhımızı

Yeter ey Hâlık'ım, uzat elini.

İlk kez Osmanlı İmparatorluğu'nda yayınlanan bu çalışma devletin uluslararası telif anlaşmalarına taraf olmaması sebebiyle kamu malıdır.