İçeriğe atla

Yirmi Beş Sene Siper Gavgası/2 - Girit seferi nasıl başladı?

Vikikaynak, özgür kütüphane

2
Girid seferi nasıl başladı?

Girid seferi padişahlarımızdan sultan ibrahim hân zamanında başladı (1055) . Sebebi mühimdi: padişah, kızlar ağası sünbül ağanıñ bazı yolsuz işlerine kızdı. Onu mısıra sürgün itdi. O devirde kızlar ağası olan harem ağaları bir kabahat yapdıkları zaman mısıra sürülürler, ekseriyâ ömürleriniñ soñuna kadar orada kalırlardı. Şayed ölürlerse, malları ve paraları padişahıñ hazinesine aldırılırdı.

Sünbül ağanıñ yanında cariyeler ve kadınlar da vardı. Bunlar hep birlikde, kalyon denilen, bir gemiye bindiler. Tamam altı yüz kişi istanbuldan yola çıkdılar. O zamanlar ak deñizde korsan gemileri gezerdi. Bunlar eşyâ yüklü gemileri ururlar, eşyâları yağma iderler, içindeki adamları esir idüb götürürlerdi. İşte bu korsan gemilerinden bir kaçı sünbül ağanıñ bulunduğu geminiñ yola çıkdığını haber aldılar. Bunlarıñ mısıra gitmek içün girid adasına behemahâl uğrayacaklarını biliyorlardı. Doğru girid adasına geldiler. Limanlardan birine saklandılar, sünbül ağanıñ bindiği gemi gelinceye kadar beklediler.

Yirmi beş sene siper gavgası
8

Sünbül ağa, korsan gemileriniñ kendisini beklediklerini haber aldı. Kapudan:

— Gitmeyelim. Birkaç gün Rodos adasında kalalım. Gemimizde cebhane yok. Bunlarla başa çıkamayız. didi.

Sünbül ağa diñlemedi. Nihâyet yola çıkıldı. Tam girid adası açıklarına gelince, karşılarına korsan gemileri çıkıverdiler. Sünbül ağa şaşırdı. Halk telâşa düşdü. Nihâyet korsanlarla muhârebeye başladılar. Korsan gemisinde koca koca toplar vardı. Bu toplara karşı sünbül ağa ve arkadaşları bir iş göremediler. Hain düşmanıñ ateşi altında sünbül ağa, geminiñ kapûdanı, birçok kadın, çoluk çocuk telef oldular. Altı yüz kişiden ancak altmış kişi kurtulabildi. Onlarda hain korsanlarıñ eline esir düşdüler. Korsanlar gemiyi tutdular. İçindeki erzâkı zabt, insanları esir itdiler. Gemide birçok at vardı. Fakat içlerinde eñ güzeli sünbül ağanıñ atı idi. Korsanlar bu atı girid adasında, kandiye kalesiniñ begine hediye götürmek istediler. Atı karaya çıkardılar. Herkes türklerden alınan bu cins hayvanı görmek içün iskeleye koşuşdular. Ahali arasında birde papas vardı. Atıñ karaya çıkması bu papasıñ hiç hoşuna gitmedi. Yurdumuzda yetişen bu güzel at, arslanlar, gibi salına salına sokakdan geçerken, papas bayağı kederlendi:

— Türk atınıñ buraya ayak basması iyi olmadı.

Rodosda, kıbrısda da böyle oldu. Soñra o adalar hep türküñ eline geçdi!

didi. papasıñ sözü doğru çıkdı: fi'l-hakika, sünbül ağanıñ uğradığı felâket istanbulda haber alındı. Venedikli korsnalarıñ bu yolsuz işleri padişahımızıñ gücüne gitdi. Düşmana bu kabahatiniñ cezâsını virmek içün venediklilere sefer açıldı. Sefere yusuf paşa serdâr ta'yin olundu. Tersanede gice gündüz çalışıldı. Gemiler, kürekciler hazırlandı. Mavnalar, kadırgalar tedârik olundu. Sultân ibrahim her gün tersaneye gider, gemileriñ bir an evvel hazırlanmasına gayret iderdi.

Nihâyet nisanda hazırlık bitdi. Yusuf paşa yüzlerce gemi, biñlerce askerle istanbuldan yola çıkdı. Kıyılardan açıldığı zaman, düşmanıñ ufak tefek gemilerine rast geldi. Meğer venedikliler giridiñ imdâdına yetişmek içün der hâl cebhâne dolu bir gemi göndermişler. Bu gemi bir hamlede zabt olundu. İçinden alınan esirler küreğe konuldu.

Yusuf paşa furtınalara gögüs gererek, rast geldiği gemileri yakalayarak, girid adasına yaklaşdı. Bir gün, ikindiye doğru, uzakdan bir duman görüldü. Düşmanıñ, gözcüleri osmanlı donanmasını uzakdan görünce çar çabuk ateş yakmışlar: «osmanlılar geliyor!» diye geriye işâret viriyorlardı. Yusuf paşa düşmanıñ bu hareketine hiç aldırmadı. Irakdan güzel giridiñ dağları seçildi. O gün, bir hazirân akşamı idi. Güneş, ma'i deñiziñ üstünden yavaş yavaş batıyordu. Etrafı bir kızıllık kaplamışdı. Rüzgar biraz sert esiyordu. Bir kaç dakika soñra ortalığa karanlık çökdü. Gemilerimizde fânuslar yakıldı. Donanmamız istanbuldan çıkalı iki ay olmuşdu. Asker sevinc içinde idi. Artık bu güzel ada da bizim olacakdı. Bütün neferler düşman kal'elerini, toplarını gözleriñin öñüne getiriyorlar, düşmanıñ üzerine nasıl atılaycaklarını tasarlayorlardı. Kahraman askerlerimiz venediklilere hadlerini bildirecekler, osmanlı padişahınıñ gemisine sataşmayı onlara öğreteceklerdi.