Uluborlu manileri

Vikikaynak sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Ayna attım çayıra
Aksi düştü bayıra
Gökte Hak'kın çattığın
Yerde kimler ayıra


Evlerinin önü kaya
Kayadan bakarlar aya
Yârim binmiş geliyor
Kuyruğu kınalı taya


Garibim yoktur arkam
Kanadım yok ki kalkam
Sılam geldi aklıma
Çıkam yüksekten bakam


Karşıdan gelen atlı
Altında kilim katlı
Anam babam hoş olsun
Yar hepsinden tatlı


Ay doğar elemim var
Gümüşten kalemim var
Durun yolcular durun
Yare bir selamım var


Ekinler orak oldu
Yakınlar ırak oldu
Gitti yar gelmedi
Gönlüme merak oldu


Su gelir bendi bilir
Güzeller fendi bilir
Selam edin yarime
Gelmezse kendi bilir


Gökte yıldız elli, altmış
Kaşların keman çatmış
Allah bizi topraktan
Seni baldan yaratmış


Çiçek açtı yaz geldi
Önüme kiraz geldi
Yemeğe kıyamadım
Bir tabağı az geldi
Kıştan önce yaz gelir
İlkbahar kiraz gelir
Ben seninle başbaşa
Bir yıl kalsam az gelir


Ağaç kartken bükülmez
Kökü büyür sökülmez
İyi adam ağzından
Kötü bir söz dökülmez


Keten gömlek beden dar
Beni koyup giden yar
Evvel böyle değildin
Seni bir öğreten var


Gidiyorum işte gör
Hayalimi düşte gör
Kıymetimi bilmedin
Bir zalime düşte gör


Karşıda medreseler
Yârin geldi deseler
Bir kuş kadar canım var
Verirdim isteseler


Şalgamlık safalıdır
Güzeli vefalıdır
Yolunda can verirsem
Sanmayın pahalıdır


Dağlarda çakal olur
Ağaçlarda dal olur
Ağzında en acı söz
Dökülürken bal olur


Şu Borlu'nun elması
Ağzından alır pası
Beni bu hale koydu
O yüreği yanası