Bu sayfa istinsah edilmedi
Terâne-i Mehtâb
-1-
Evrâk üzerinde
Pervâne-i mehtâb
Mestâne perende;
Evrâk ise şâdâb.
Artık uyan ey mâh,
Ey mâh-ı dil-ârâm,
Zîrâ geçiyor, âh!
Sâ'ât-i semen-fâm!
Her lânenin oldu
Her bülbülü bîdâr;
Her gûşeye doldu
Elhân ile envâr.
Artık uyan ey mâh,
Ey mâh-ı dırahşân,
Zîrâ geçiyor, âh!
Sâ'ât-i pür-elhân!
Ezhâr-ı per âver,
Ezhâr-ı hayâlât
Ervâh ile eyler
Mahfîce mülâkât!
Artık uyan ey mâh,
Ey mâh-ı tegâfül,
Zîrâ geçiyor, âh!
Sâ'ât-i tahayyül!
Mâh eyledi rağbet
Âgûş-ı zemîne;
Serpildi muhabbet
Her kalb-i gamîne.
Artık uyan ey mâh,
Ey mâh-ı sabâhat,
Zîrâ geçiyor, âh!
Sâ'ât-i muhabbet!
-2-
Ay pîr-i fezânın,
Âgûşuna gitti:
Ay battı.. cihânın
Rûşenliği bitti.
Artık uyu ey mâh,
Ey mâh-ı kemâlât,
Etti güzer, eyvâh!
Sâ'ât-i mülâkât!
Cenab Şahabeddin
