virüs mü, yoksulluk mu? 27
Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) mevsimlik tarım işçilerine dair araştırma komisyonu tarafından 2015 yılında yayınlanan raporda mevsimlik tarım işçisi “kendisinin ya da başkasının tarım alanında ekim, yetiştirme, ilaçlama, hasat gibi tarımsal üretimin herhangi bir aşamasında çalışan, ücretli/yevmiyeli veya ayni ödeme karşılığı, sözleşmeyle veya sözleşme olmaksızın, o ülkenin vatandaşı ya da göçmen olup sürekli ya da gezici mevsimlik çalışan kişi" olarak tanımlanmaktadır. Tarımsal üretimde üç tip işçilik söz konusudur. Bunlar; (i) kendi işinde çalışan ücretsiz aile işçileri, (ii) mahalli tarım işçileri ile (iii) mevsimlik gezici tarım işçileridir. Ücretsiz aile işçisi, kendi tarla veya bahçesinde ailesine ait arazilerde tarımsal üretime katılan aile üyelerinden oluşmaktadır. Mahalli tarım işçisi, daha çok kendi yaşadığı yörede bitkisel üretim, hayvancılık, arıcılık, orman ve balıkçılık üretim süreçlerine gelir elde etme amacıyla bir gün dahi olsa katılan, fakat sürekli olarak bu işi yapmayan kişileri tanımlamak için kullanılır. Mahalli tarım işçisi sabah evinden çıkıp çalışmasını tamamladıktan sonra akşam tekrar sürekli yaşadığı evine dönen kişidir. Mevsimlik gezici tarım işçisi ise, bu alanlarda benzer işleri yapmak için ikamet ettiği yerden ayrılarak başka bir yerleşim yerine giden işçileri tanımlamak için kullanılır.²
Türkiye'de bu alanda çalışan işçi sayılarına yönelik düzenli ve güvenilir bir veri bulunmamaktadır. Mevsimlik gezici tarım işçiliği yapan kişilerin çoğu zaman süreksiz oluşu, her yıl çalışma hayatına giren veya çıkanların işin geçiciliğinden dolayı net olarak bilinememesi ve kayıtsız bir şekilde istihdam ediliyor olmalarından dolayı sayısal büyüklüğü bilinmemektedir. Bu kapsamda
