28 NAİMÂ
malâmal idi. Miftahların Sebzeci teslim idüb sandukları huzurı Hümayuna getürdiler.Cümlesi Şekerpare’nin
mührile. Ağdıklarında herbiri lebberleb cevahir ve
incü ile memlû. Sairinde altun ve riyal ve zikıymet
tılâkâr Hind yadigârları ve sair tuhfü zikıymet topdolu. Padişah bu şeyleri gördükçe: «Hay kâfir, bana
akşam etmek alacak akçem yokdur deyu yemin
iderdi. Bak neleri çıkdı. Hep benim malimdir» deyu
buyurmuşlar. Ve menzili kebs oldukda bir beyaz,
bir sarı zerbaft kaplu kürk ve bir kaç nimten kürk
ler bulunub ikiyüz yorgan ki biri inculi, ikisi zerduz
sairi envai akmişeden idi. Sair zikıymet şeyleri
dahi vâfir idi. Nakid ikiyüz kise çıkdı dirler. Bir
kaç günden sonra Şekerpare kethüdası mezbur
Sebzeci
didikleri ki
lspanakcı
başı
damadı
İbrahim Çelebi dirler idi, boynu urulub Ak saray çarşısına ilka olundu. Ve Süleyman Dedeyi
dahi gice ile boğub nabud itdiler. Şekerpare H atunu
Koc Bey O ğlu Pehlivan Ahmed Ağa nam bir müba
şir ile İbrim’e nefyi itmişler imiş. Ahrhed Ağa naklidermiş ki Şekerpare gafilen ahiz ve nefiy olunmağla
yanına harçlık alamıyub yolda zaruretini mübaşir
Ağaya izhar itdikde Pehlivan dahi altı yüz akçe virmiş. Bi ihtiyar Pehlivan’ın damenin bus itdikde iki
sine dahi bügâ gelüb ağlamışlar.
Hududı Mısır’a
vardıklarında Haydar Ağazâde Mehmed Paşa rast gelüb
mezbureye üç yüz altun ve Mısır’a vardıkda bilfiil
Mısır valisi Küçük Emir Paşa beş yüz guruş harçlık
virüb mübaşiri İbrim’e götürüb gelmiş deyu müver
rih nakl ider.
(Naimâ tarihi, c IV, s 238)
