İçeriğe atla

Sayfa:Halk Edebiyatı Antolojisi.pdf/47

Vikikaynak, özgür kütüphane
Bu sayfa istinsah edilmiş

37

Ferhattır dağları delen
Şirinin yolunda ölen
Der KÅTİBÎ Mecnun olan
Leylâsına sarılmaz mı

—11—

Evvel baharda açılır
Gonca gonca gülün dağlar
Can ile serden geçilir
İçildikçe mülün dağlar

Arayı arayı buldum
Sana indim âram oldum
Ziyaret etmeğe geldim
Memleketin belin dağlar

Goncadır güllerin solmaz
Yârından ayrılan gülmez
KÅTİBÎ der tabir olmaz
Açılmış sünbülün dağlar

—12—

Söyle canım neme küstün
Bre karanfilli dilber
Selâmı sabahı kestin
Bre karanfilli dilber

Karanfilin biter taze
Şimdiden başladın naze
Niçin incinmişsin bize
Bre karanfilli dilber

Karanfilin boyu uzun
Açılır gece gündüzün
Bâri görebilsem yüzün
Bre karanfilli dilber

Uğramazsan gâhi gâhi
Ederim ah ile vâhi
KÅTİBÎ'nin ne günahı
Bre karanfilli dilber