Gönül senin ile kavil edelim
Ya sen yardan ya ben serden geçeyim
Yalan sözü çürük fikri nidelim
Ya sen yardan ya ben serden geçeyim
Bir naehle sırrımızı açmadan
İkimiz de ecel câmın içmeden
Can kuşu kafesten çıkıp uçmadan
Ya sen yardan ya ben serden geçeyim
Aklın sana sen aklına yâr isen
Nasihatim dinle benim er isen
KÂTİBÎ der şadolayım der isen
Ya sen yardan ya ben serden geçeyim
Kış eyyamı gidip bahar gelince
Açılır gafletten gözü dağların
Donanır zeynolur gonce gülleri
Bülbüllere geçer nazı dağların
İlkbahar garkolur yeşil donlara
Hidayetler Haktan olur anlara
Esen yeli sefa verir canlara.
Miskü amber kokar tozu dağların
Zeynolur açılır dört yanı lâle
Irmakları benzer âbı zülâle
KÂTİBÎ der şu cihanda oluna
Şükür Hakka şimdi sözü dağların
Gönül aşk atına binelden beri
Muhabbet menzilin alagelmiştir
Pervane veş şem'a yanaldan beri
Benzimiz sararıp solagelmiştir
Ruzu şep fikrimiz sevgili yårda
Ciğer kebap oldu hasreti narda
Bu garip bülbülüm evvel baharda
Muradın almağa güle gelmiştir
