Rübâb-ı Şikeste/İktîrâb
Girdâplar açar önüme bir derîn serâb,
Ruhum sehâbelerden alır şemme-i türâb,
Tahrîş eder sımâhımı bin nevha-i gurâb,
Benzer azâb-ı kabre nihanî bir ıztırâb;
Gönlüm harâb, cism-i nizârım kadar harâb...
Müthiş, memâttan bile müthiş bu iktirâb!
Bâd-ı semûmu yaktı nihâl-i sebâtımı,
Rîk-i revânı boğdu ümîd-i necâtımı;
Deşt-i cahîme benzetirim kâinâtımı,
Hep garka-i belâ görürüm ben hayâtımı;
Girdâplar açar önüme bir derîn serâb...
Müthiş, memâttan bile müthiş bu iktirâb!
Tevhîş edip hayâlimi bir leyl-i gam-nisâr,
Hasretle eylerim seher-i mevte intizâr;
Muzlim ziyâlarıyla, derim, kılsam istitâr!
Çeşmim sitarelerde arar zulmet-i mezâr,
Rûhum sehâbelerden alır şemme-i türâb...
Müthiş, memâttan bile müthiş bu iktirâb!
Gâhî uyup hevâ-yı dil-i bî-karârıma
Çıksam da şöyle kırlara, baksam civârıma:
Hep serviler vurur nazar-ı iğbirârıma
Taşlar soğuk soğuk dikilir reh-güzârıma,
Tahrîş eder, simâhımı bin nevha-i gurâb...
Müthiş, memâttan bile müthiş bu iktirâb!
Sendin biraz tesellî-i vicdânıma sebeb,
Ey nûr-i dîde, sen de keder-nâksin bu şeb;
Kimden, nasıl, sa'âdetimi eyleyim taleb:
Hâil enîn-i kalbe ciğer-gâh bir ta'ab,
Yeksân azâb-ı kabre nihânî bir ıztırâb...
Müthiş memâttan bile müthiş bu iktirab!
Tab'ımda bir kelâl ki benzer şebâbete,
Rûhumda bir melâl ki benzer muhabbete,
Karşımda bir cemâl ki benzer hayâlete,
Fikrimde bir hayâl ki benzer hakîkate;
Gönlüm harâb cism-i nizârım kadar harâb...
Müthiş, memâttan bile müthiş bu iktirâb!