Yeni Ahit/Yuhanna/Bölüm 6

VikiKaynak sitesinden

←← Bölüm 5

Yuhanna / Bölüm 6 [[Kişi:Yeni Ahit ve Yuhanna bölümü|Yeni Ahit ve Yuhanna bölümü]]

Bölüm 7 →→

Yeni Ahit - Hristiyanlığın kutsal kitabı Kitab-ı Mukaddes'in ikinci bölümünü oluşturan 27 kitaba verilen isimdir. Yuhanna Yeni Ahit'in Dördüncü kitabına verilen isimdir.

Yu 6:1 Bundan sonra İsa, Celile (Taberiye) gölünün karşı yakasına geçti.

Yu 6:2 Büyük bir kalabalık O'nun ardından gidiyordu. Çünkü hastalar üzerinde yaptığı mucizeleri görmüşlerdi.

Yu 6:3 İsa dağa çıkıp orada öğrencileriyle birlikte oturdu.

Yu 6:4 Yahudilerin Fısıh bayramı yakındı.

Yu 6:5 İsa başını kaldırıp büyük bir kalabalığın kendisine doğru geldiğini görünce Filipus'a, «Bunları doyurmak için nereden ekmek alalım?» diye sordu.

Yu 6:6 Bu sözü onu sınamak için söyledi, kendisi ne yapacağını biliyordu.

Yu 6:7 Filipus O'na şu cevabı verdi: «Her birinin az bir şey yiyebilmesi için iki yüz dinarlık ekmek bile yetmez.»

Yu 6:8-9 Öğrencilerinden biri, Simun Petrus'un kardeşi Andreya, İsa'ya dedi ki, «Burada beş arpa ekmeğiyle iki balığı olan bir çocuk var. Ama bu kadar adam için bunlar nedir ki?»

Yu 6:10 İsa, «Halkı yere oturtun» dedi.Orası çimenlik bir yerdi. Böylece halk yere oturdu. Oradaki erkeklerin sayısı beş bin kadardı.

Yu 6:11 İsa ekmekleri aldı, şükrettikten sonra oturanlara istedikleri kadar dağıttı. Balıklarla da aynı şeyi yaptı.

Yu 6:12 Herkes doyunca İsa öğrencilerine, «Artıkları toplayın, hiçbir şey ziyan olmasın» dedi.

Yu 6:13 Beş arpa ekmeğinden yiyenlerin bıraktığı artıkları topladılar ve bunlarla on iki sepet doldurdular.

Yu 6:14 Halk, İsa'nın yaptığı mucizeyi görünce, «Gerçekten dünyaya gelecek olan peygamber budur» dedi.

Yu 6:15 İsa onların gelip kendisini kral yapmak üzere zorla götüreceklerini bildiğinden tek başına yine dağa çekildi.

Yu 6:16 Akşam olunca öğrencileri göle indiler.

Yu 6:17 Bir kayığa binerek gölün karşı yakasındaki Kefernahum'a doğru yol aldılar. Karanlık basmıştı ve İsa henüz yanlarına gelmemişti.

Yu 6:18 Güçlü bir rüzgâr estiğinden göl kabarmaya başladı.

Yu 6:19 Öğrenciler üç mil kadar kürek çektikten sonra, İsa'nın gölün üstünde yürüyerek kayığa yaklaştığını görünce korktular.

Yu 6:20 Ama İsa onlara, «Ben'im, korkmayın!» dedi.

Yu 6:21 Bunun üzerine O'nu kayığa almak istediler. O anda kayık gitmekte oldukları karaya vardı.

Yu 6:22 Ertesi gün, gölün karşı yakasında kalmış olan halk, önceden orada sadece bir tek kayık bulunduğunu, İsa'nın kendi öğrencileriyle birlikte bu kayığa binmediğini, öğrencilerinin yalnız gittiklerini anladı.

Yu 6:23 Rab'bin şükretmesinden sonra halkın ekmek yediği yerin yakınına Taberiye'den başka kayıklar geldi.

Yu 6:24 Halk, İsa'nın ve öğrencilerinin orada olmadığını görünce kayıklara binerek Kefernahum'a, İsa'yı aramaya gitti.

Yu 6:25 O'nu gölün karşı yakasında buldukları zaman, «Rabbî, buraya ne zaman geldin?» diye sordular.

Yu 6:26 İsa şöyle cevap verdi: «Size doğrusunu söyleyeyim, mucizeler gördüğünüz için değil, ekmeklerden yiyip doyduğunuz için beni arıyorsunuz.

Yu 6:27 Geçici olan yiyecek için değil, sonsuz yaşam boyunca kalan yiyecek için çalışın. Bunu size İnsanoğlu verecek. Çünkü Baba Tanrı O'na bu onayı vermiştir.»

Yu 6:28 Onlar da şunu sordular: «Tanrı'nın istediği işleri yapmak için ne yapmalıyız?»

Yu 6:29 İsa, «Tanrı'nın işi O'nun gönderdiği kişiye iman etmenizdir» diye cevap verdi.

Yu 6:30 Bunun üzerine, «Görüp sana iman etmemiz için nasıl bir mucize yaratacaksın? Ne yapacaksın?» dediler.

Yu 6:31 «Atalarımız çölde man yediler. Yazılmış olduğu gibi, `Yemeleri için onlara gökten ekmek verdi.'»

Yu 6:32 İsa onlara dedi ki, «Size doğrusunu söyleyeyim, gökten ekmeği size Musa vermedi, gökten size gerçek ekmeği Babam verir.

Yu 6:33 Çünkü Tanrı'nın ekmeği, gökten inen ve dünyaya yaşam verendir.»

Yu 6:34 Onlar da, «Efendimiz, bizlere her zaman bu ekmeği ver!» dediler.

Yu 6:35 İsa, «Yaşam ekmeği ben'im. Bana gelen asla acıkmaz, bana iman eden hiçbir zaman susamaz» dedi.

Yu 6:36 «Ama ben size dedim ki, `Beni gördünüz, yine de iman etmiyorsunuz.'

Yu 6:37 Baba'nın bana verdiklerinin hepsi bana gelecek ve bana geleni ben asla kovmam.

Yu 6:38 Çünkü kendi isteğimi değil, beni gönderenin isteğini yerine getirmek için gökten indim.

Yu 6:39 Beni gönderenin isteği şudur: bana verdiklerinden hiçbirini yitirmeyeyim, ama son günde hepsini dirilteyim.

Yu 6:40 Çünkü Babamın isteği, Oğul'u gören ve O'na iman eden herkesin sonsuz yaşama kavuşmasıdır. Ben de böylelerini son günde dirilteceğim.»

Yu 6:41 «Gökten inmiş olan ekmek ben'im» dediği için Yahudiler O'na karşı söylenmeye başladılar.

Yu 6:42 «Yusuf'un oğlu İsa değil mi bu?» diyorlardı. «Annesini de, babasını da tanıyoruz. Şimdi nasıl oluyor da, `gökten indim' diyor?»

Yu 6:43 İsa, «Aranızda söylenmeyin» diye cevap verdi.

Yu 6:44 «Beni gönderen Baba bir kimseyi bana çekmedikçe, o kimse bana gelemez. Bana geleni de son günde dirilteceğim.

Yu 6:45 Peygamberlerin yazdığı gibi, `Tanrı onların hepsine kendi yollarını öğretecektir.' Baba'yı işiten ve O'ndan öğrenen herkes bana gelir.

Yu 6:46 Bu, bir kimsenin Baba'yı gördüğü anlamına gelmez. Baba'yı sadece Tanrı'dan gelen görmüştür.

Yu 6:47 Size doğrusunu söyleyeyim, iman edenin sonsuz yaşamı vardır.

Yu 6:48 Yaşam ekmeği ben'im.

Yu 6:49 Atalarınız çölde man yediler, yine de öldüler.

Yu 6:50 Gökten inen öyle bir ekmek var ki, ondan yiyen ölmeyecek.

Yu 6:51 Gökten inmiş olan diri ekmek ben'im. Bu ekmekten yiyen sonsuza dek yaşayacak. Dünyanın yaşamı uğruna vereceğim ekmek de benim bedenimdir.»

Yu 6:52 Bunun üzerine Yahudiler, «Bu adam yememiz için bedenini bize nasıl verebilir?» diyerek birbirleriyle çekişmeye başladılar.

Yu 6:53 İsa onlara şöyle dedi: «Size doğrusunu söyleyeyim, İnsanoğlu'nun bedenini yiyip kanını içmedikçe, sizde yaşam olmaz.

Yu 6:54 Bedenimi yiyenin, kanımı içenin sonsuz yaşamı vardır ve ben onu son günde dirilteceğim.

Yu 6:55 Çünkü bedenim gerçek yiyecek, kanım gerçek içecektir.

Yu 6:56 Bedenimi yiyip kanımı içen bende yaşar, ben de onda.

Yu 6:57 Yaşayan Baba beni gönderdiği ve ben Baba'nın aracılığıyla yaşadığım gibi, bedenimi yiyen de benim aracılığımla yaşayacak.

Yu 6:58 İşte gökten inmiş olan ekmek budur. Atalarınızın yedikleri man gibi değildir. Atalarınız öldüler. Oysa bu ekmeği yiyen sonsuza dek yaşar.»

Yu 6:59 İsa bu sözleri Kefernahum'da havrada ders verirken söyledi.

Yu 6:60 Öğrencilerinin birçoğu bunu işitince, «Bu söz çetindir, bunu kim kabul edebilir?» dediler.

Yu 6:61 Öğrencilerinin buna karşı söylendiğini anlayan İsa, «Bu sizi şaşırtıyor mu?» dedi.

Yu 6:62 «Ya İnsanoğlu'nun önceden bulunduğu yere yükseldiğini görürseniz...?

Yu 6:63 Yaşam veren Ruh'tur. Beden bir yarar sağlamaz. Sizlere söylediğim sözler ruhtur, yaşamdır.

Yu 6:64 Yine de aranızda iman etmeyenler var.» İsa iman etmeyenlerin ve kendisini ele verecek olanın kim olduğunu başlangıçtan biliyordu.

Yu 6:65 «Sizlere, `Baba'nın bana yöneltmediği hiç kimse bana gelemez' dememin nedeni budur» dedi.

Yu 6:66 Bunun üzerine öğrencilerinin birçoğu geri döndüler, artık O'nunla dolaşmaz oldular.

Yu 6:67 İsa o zaman Onikilere, «Siz de mi ayrılmak istiyorsunuz?» diye sordu.

Yu 6:68 Simun Petrus şu cevabı verdi: «Rab, biz kime gidelim? Sonsuz yaşamın sözleri sendedir.

Yu 6:69 İman ediyor ve biliyoruz ki, sen Tanrı'nın Kutsalısın.»

Yu 6:70 İsa onlara şu karşılığı verdi: «Siz Onikileri seçen ben değil miyim? Yine de aranızdan biri iblistir.»

Yu 6:71 Simun İskariyot'un oğlu Yahuda'dan söz ediyordu. Çünkü Yahuda Onikilerden biri olduğu halde İsa'yı ele verecekti.