Yeni Ahit/Yuhanna/Bölüm 4
VikiKaynak sitesinden
| ←← Bölüm 3 | Yuhanna / Bölüm 4 [[Kişi:Yeni Ahit ve Yuhanna bölümü|Yeni Ahit ve Yuhanna bölümü]] |
Bölüm 5 →→ |
| Yeni Ahit - Hristiyanlığın kutsal kitabı Kitab-ı Mukaddes'in ikinci bölümünü oluşturan 27 kitaba verilen isimdir. Yuhanna Yeni Ahit'in Dördüncü kitabına verilen isimdir. |
Yu 4:1-3 Ferisiler İsa'nın Yahya'dan daha çok öğrenci edinip vaftiz ettiğini duydular. (Aslında İsa'nın kendisi değil, öğrencileri vaftiz ediyorlardı.) İsa bunu öğrenince Yahudiye'den ayrılıp yine Celile'ye gitti.
Yu 4:4 Giderken Samiriye'den geçmesi gerekti.
Yu 4:5 Böylece Samiriye'nin Sihar denilen kentine geldi. Burası Yakup'un kendi oğlu Yusuf'a vermiş olduğu toprağın yakınındaydı.
Yu 4:6 Yakup'un kuyusu da oradaydı. İsa, yolculuktan yorulmuş olduğu için kuyunun yanına oturmuştu. Saat on iki sularıydı.
Yu 4:7 Samiriyeli bir kadın su çekmeye geldi. İsa ona, «Bana su ver, içeyim» dedi.
Yu 4:8 İsa'nın öğrencileri yiyecek satın almak için kente gitmişlerdi.
Yu 4:9 Samiriyeli kadın, «Sen Yahudisin, bense Samiriyeli bir kadınım» dedi, «nasıl olur da benden su istersin?» Çünkü Yahudilerin Samiriyelilerle ilişkileri yoktur.
Yu 4:10 İsa kadına şu cevabı verdi: «Eğer sen Tanrı'nın armağanını ve sana, `Bana su ver, içeyim' diyenin kim olduğunu bilseydin, sen O'ndan dilerdin, O da sana yaşam suyunu verirdi.»
Yu 4:11 Kadın, «Efendim» dedi, «su çekecek bir şeyin yok, kuyu da derin. Böyle olunca yaşam suyunu nereden bulacaksın?
Yu 4:12 Sen, bu kuyuyu bize vermiş, kendisi, oğulları ve davarları ondan içmiş olan atamız Yakup'tan daha mı büyüksün?»
Yu 4:13 İsa şöyle cevap verdi: «Bu sudan her içen yine susayacak.
Yu 4:14 Oysa benim vereceğim sudan içen sonsuza dek susamaz. Benim vereceğim su, içende sonsuz yaşam için fışkıran bir su kaynağı olacak.»
Yu 4:15 Kadın, «Efendim» dedi, «bu suyu bana ver. Böylece ne susayayım, ne de su çekmek için buraya kadar geleyim.»
Yu 4:16 İsa, «Git, kocanı çağır ve buraya gel» dedi.
Yu 4:17 Kadın, «Kocam yok» cevabını verdi. İsa, «Kocam yok demekle doğruyu söyledin» dedi.
Yu 4:18 «Beş kocaya vardın. Şimdi birlikte yaşadığın adamsa kocan değildir. Doğruyu söyledin.»
Yu 4:19 Kadın, «Efendim, anlıyorum, sen bir peygambersin» dedi.
Yu 4:20 «Atalarımız bu dağda tapındılar, ama sizler tapınılması gereken yerin Kudüs'te olduğunu söylüyorsunuz.»
Yu 4:21 İsa ona şöyle dedi: «Kadın, bana inan, öyle bir saat geliyor ki, Baba'ya ne bu dağda, ne de Kudüs'te tapınacaksınız!
Yu 4:22 Siz bilmediğinize tapınıyorsunuz, biz bildiğimize tapınıyoruz. Çünkü kurtuluş Yahudilerdendir.
Yu 4:23 Ama içtenlikle tapınanların Baba'ya ruhta ve gerçekte tapınacakları saat geliyor. İşte, o saat şimdidir. Baba da kendisine böyle tapınanları arıyor.
Yu 4:24 Tanrı ruhtur, O'na tapınanlar da ruhta ve gerçekte tapınmalıdırlar.»
Yu 4:25 Kadın İsa'ya, «Mesih denilen meshedilmiş Olan'ın geleceğini biliyorum» dedi, «O gelince bize her şeyi bildirecektir.»
Yu 4:26 İsa, «Seninle konuşan ben, O'yum» dedi.
Yu 4:27 Bu sırada İsa'nın öğrencileri geldiler. O'nun bir kadınla konuşmasına şaştılar. Bununla birlikte hiçbiri, «Ne istiyorsun?» ya da, «O kadınla neden konuşuyorsun?» demedi.
Yu 4:28-29 Sonra kadın su testisini bırakarak kente gitti ve halka şöyle dedi: «Gelin, yapmış olduğum her şeyi bana söyleyen adamı görün. Acaba Mesih bu mudur?»
Yu 4:30 Halk da kentten çıkıp İsa'ya doğru gelmeye başladı.
Yu 4:31 Bu arada öğrencileri O'na, «Rabbî, yemek ye!» diye rica ediyorlardı.
Yu 4:32 Ama İsa, «Benim, sizin bilmediğiniz bir yiyeceğim var» dedi.
Yu 4:33 Öğrenciler birbirlerine, «Acaba biri O'na yiyecek mi getirdi?» diye sordular.
Yu 4:34 İsa, «Benim yemeğim, beni gönderenin isteğini yerine getirmek ve O'nun işini tamamlamaktır» dedi.
Yu 4:35 «Sizler, `Ekinleri biçmeye daha dört ay var' demiyor musunuz? İşte, size söylüyorum, başınızı kaldırıp tarlalara bakın. Ekinler sararmış, biçilmeye hazır!
Yu 4:36 Eken ve biçen birlikte sevinsinler diye, biçen kişi şimdiden ücretini alır ve sonsuz yaşam için ürün toplar.
Yu 4:37 `Biri eker, başkası biçer' sözü bu durumda doğrudur.
Yu 4:38 Ben sizi, emek vermediğiniz bir ürünü biçmeye gönderdim. Başkaları emek verdiler, siz ise onların emeğinden yararlandınız.»
Yu 4:39 O kentten birçok Samiriyeli, «Yapmış olduğum her şeyi bana söyledi» diye tanıklık eden kadının sözü üzerine İsa'ya iman etti.
Yu 4:40 Samiriyeliler O'na gelip yanlarında kalması için rica ettiler. O da orada iki gün kaldı.
Yu 4:41 O'nun sözü üzerine daha birçokları iman etti.
Yu 4:42 Bunlar kadına: «Bizim iman etmemizin nedeni artık senin sözlerin değildir» diyorlardı. «Kendimiz işittik, O'nun gerçekten dünyanın Kurtarıcısı olduğunu biliyoruz.»
Yu 4:43 Bu iki günden sonra İsa oradan ayrılıp Celile'ye gitti.
Yu 4:44 İsa'nın kendisi, bir peygamberin kendi memleketinde saygı görmediğine tanıklık etmişti.
Yu 4:45 Celile'ye geldiği zaman Celileliler O'nu iyi karşıladılar. Çünkü onlar da bayram için gitmişler ve bayramda O'nun Kudüs'te yaptığı her şeyi görmüşlerdi.
Yu 4:46 İsa yine, suyu şaraba çevirdiği Celile'nin Kana köyüne geldi. Orada saraya bağlı bir memur vardı. Oğlu Kefernahum'da hastaydı.
Yu 4:47 Adam, İsa'nın Yahudiye'den Celile'ye geldiğini işitince yanına gitti, ölmek üzere olan oğlunu gelip iyileştirmesi için O'na yalvardı.
Yu 4:48 O zaman İsa adama, «Sizler, belirtiler ve harikalar görmedikçe iman etmeyeceksiniz» dedi.
Yu 4:49 Saray memuru İsa'ya, «Efendim, çocuğum ölmeden önce yetiş!» dedi.
Yu 4:50 İsa, «Git, oğlun yaşayacak» dedi. Adam İsa'nın söylediği söze iman ederek gitti.
Yu 4:51 Daha yoldayken köleleri onu karşılayıp oğlunun yaşamakta olduğunu bildirdiler.
Yu 4:52 Adam onlara, oğlunun iyileşmeye başladığı saati sordu. «Dün öğle üstü saat birde ateşi düştü» dediler.
Yu 4:53 Baba bunun, İsa'nın, «Oğlun yaşayacak» dediği saat olduğunu anladı. Kendisi ve bütün ev halkı iman etti.
Yu 4:54 Bu, İsa'nın Yahudiye'den Celile'ye gelişinde yaptığı ikinci mucizeydi.
